یه مقاله تر و تازه توی نشریه معتبر نیچر منتشر شده که دست گذاشته رو یه داستان خیلی عمیق درباره هوش مصنوعی

یه مقاله تر و تازه توی نشریه معتبر نیچر منتشر شده که دست گذاشته رو یه داستان خیلی عمیق درباره هوش مصنوعی. محققا نشون دادن استفاده از مدلهای زبانی بزرگ نه تنها تنوع کلمات و لحن آدما رو کم میکنه، بلکه هویت پشت نوشتهها رو هم یواشیواش پاک میکنه. از اونجا که کلماتی که هر کدوم از ما تو حرفامون استفاده میکنیم نشوندهنده کیستی و شخصیت خودمونه، وقتی بدیم هوش مصنوعی متنامون رو راستوریست کنه، روح و اون امضای خاص کلامیمون دود میشه میره هوا. خلاصه کلام اینکه این ابزارها دارن نوشتهها رو یکدست، بیهویت و شبیه هم میکنن.
منبع
Valerio Capraro@ValerioCapraro
New paper in Nature Human Behaviour makes two important points:
First, LLMs reduce the linguistic diversity of how people express themselves.
This is perhaps not super surprising at this stage. But the authors also show something deeper.
Since the words we use carry information about who we are, LLMs are also erasing the identity signals that we embed in our writing.
LLMs strip out the soul of our writing.
*
Full paper in the first reply
۳ شهریور ۱۴۰۵مشاهده در X
نظرها
هنوز نظری نیست.
بخش نظرها فعلاً در دسترس نیست.