این مطلب به اون مقاله معروف و خواندنی مارتین شوارتز با عنوان «اهمیت خنگی در پژوهش علمی» اشاره داره که تو مجله علوم سلولی چاپ شده بود

این مطلب به اون مقاله معروف و خواندنی مارتین شوارتز با عنوان «اهمیت خنگی در پژوهش علمی» اشاره داره که تو مجله علوم سلولی چاپ شده بود. حرف حساب شوارتز اینه که سیستم آموزشی از بچگی جوری بارمون آورده که فکر کنیم باهوش بودن یعنی حاضر‌جوابی، و اگه چیزی رو بلد نباشیم مایه شرمساریه، در حالی که تو پژوهش واقعی قضیه کاملاً برعکسه. اونجا اگه حس گیجی و ندانستن نداشته باشی یعنی داری راه رفته بقیه رو می‌ری، و برای کشف ناشناخته‌ها مجبوری با «خنگیِ سازنده» رفیق بشی و بهش عادت کنی. خلاصه کلامش اینه که نباید از سردرگمی فرار کرد، بلکه باید دل به دریا زد و با شجاعت تو تاریکیِ مجهولات دست‌وپا زد تا نور کشف پیدا بشه.