استارتاپ میراندیل با هدایت بهنام نیشابور یه مدل غولپیکر ۱۰۰ تا ۵۰۰ میلیارد پارامتری رو فقط با یه دونه پژوهشگر و توی سه ماه و نیم آموزش داد و حسابی دل دانشجوها و نیروهای تازهکار رو لرزوند که نکنه تخصصشون دود شده رفته هوا

استارتاپ میراندیل با هدایت بهنام نیشابور یه مدل غولپیکر ۱۰۰ تا ۵۰۰ میلیارد پارامتری رو فقط با یه دونه پژوهشگر و توی سه ماه و نیم آموزش داد و حسابی دل دانشجوها و نیروهای تازهکار رو لرزوند که نکنه تخصصشون دود شده رفته هوا. ولی علی حاتمیزاده اومده وسط و قشنگ حق مطلب رو ادا کرده؛ میگه این کار نتیجه خرج منابع پردازشی سنگین و اجرای همون فرمولهای علنی و جاافتاده قبلی بوده، نه یه پیشرفت علمیِ ناشناخته که نیاز به دانشمند رو از بین ببره. حرف حسابش اینه که کارهای تکراری مثل کد زدن و دیباگ کردن داره میافته دست عاملهای هوش مصنوعی، اما اون چیزی که نایاب و قیمتداره، قوه قضاوت انسانه تا بفهمه فلان عدد خوب واقعاً کشف جدیده یا فقط یه باگ و توهم ساده مدل. خلاصه میگه به جای دستپاچه شدن باید درک پایهای سیستمها رو عمیق کرد تا بشه خطای ماشین رو گرفت و ازش به نفع ایدههای بکر سواری گرفت.
منبع
Harnessing the Collective Intelligence of AI Agents in the Wild for New Discoveries
Scientific discovery is often a collective process: researchers share partial results, inspect failed attempts, and build on each other's ideas over long time horizons. Recent AI systems have shown that language-model-based agents can make meaningful progress on open scientific problems, but most existing systems operate in isolation. In this paper, we present EinsteinArena, an agent-native platfo
خواندن در سایت منبع
نظرها
هنوز نظری نیست.
بخش نظرها فعلاً در دسترس نیست.