بچههای دانشگاه استنفورد یه حرکتی زدن که قشنگ بازی رباتیک رو عوض میکنه

بچههای دانشگاه استنفورد یه حرکتی زدن که قشنگ بازی رباتیک رو عوض میکنه؛ بدون اینکه حتی به یه دونه از وزنهای مدل هوش مصنوعی ربات دست بزنن، درصد موفقیتش تو محیطهای جدید رو از ۹.۷ درصد رسوندن به ۴۳.۳ درصد. داستان اینه که ابزاری به اسم RoboArchitect ساختن که عملکرد ربات رو میبینه، سوتیها و گیرهاش رو تشخیص میده و بعد یه کد کنترلی دور همون مدل دستنخورده مینویسه تا کار رو جمع کنه. این سیستم خودش یاد میگیره کی از چشم ربات استفاده کنه، کی بازو رو مستقیم تکون بده و حتی اگه بازوی ربات جایی گیر کرد، چطور خلاصش کنه و حافظه به کار اضافه کنه. روی تسکهای کاملاً ندیده هم موفقیت از ۱۲.۷ درصد پریده به بالای ۴۰ درصد که نشون میده چارچوب درست چقدر میتونه یه مغز معمولی رو کاردرست کنه.
منبع
RoboArchitect: Automating the Design of Robotic Agents with Persistent Memory
Recent work shows that a frozen robot policy performs far better inside an agent harness, where control code decides when to query the policy, consult vision tools, or command the arm directly. Yet today these harnesses are built by hand and redesigned for each new robot or benchmark. We show that harness design can be automated, offering a strong alternative to finetuning on a novel setup. In Rob
خواندن در سایت منبع


نظرها
هنوز نظری نیست.
بخش نظرها فعلاً در دسترس نیست.